اي فصلبا باران ما برريز برياران ما چون اشك غمخواران ما در هجر دلداران ما اي چشم ابر اين اشكها ميريز همچَون مشكها زيرا كه داري رشكها بر ماه رخسان ما اين ابر را گريان نگر وان باغ را خندان نگر كز لابه و گريه ي پدر رستند بيماران ما ابر گران چون داد حق از بهر لبخشكان رطل گران هم حق دهد بهرسبكساران ما بر ...